Runs van de
Rotterdam Running Crew

Garbage run

De chauffeur van de vrachtwagen had meer oog voor de overstekende hardlopers dan voor zijn medeweggebruikers. De kop van de zes kilometer-groep stak het zebrapad over en iets later kwam de truck met veel lawaai tot stilstand bij de volgende kruising. Het was niet druk met verkeer op deze woensdag in de Waalhaven, maar het verkeer wat er reed had duidelijk haast. Ik kreeg het idee dat de hartslag van de chauffeur even erg hoog was want hij botste bijna tegen zijn collega-chauffeur aan.


De afspraak onder de begeleiders van de Rotterdam Running Crew is ‘we stoppen deelnemers, geen auto’s’, dit om te voorkomen dat er gevaarlijke verkeerssituaties ontstaan. Na al die runs is dat ook duidelijk voor de deelnemers. Veiligheid voor alles en volg de instructies van de leaders op.

Een half uur eerder was de zes kilometer-groep vertrokken bij SUEZ, een bedrijf dat aan recycling doet. Met de vuilniswagens als decor werd na de warming-up vertrokken voor de drie afstanden die deze avond gelopen zouden gaan worden. Het was de eerste run waarbij lampjes weer nodig waren. Gelukkig bood de merchandise-stand van de RRC uitkomst voor de mensen die een lampje waren vergeten.


Het parcours kende lange rechte stukken en zodoende zag je wat de organisatoren van de RRC al langer voor ogen hebben. Verschillende tempogroepen met voor iedere groep de leaders of the pack. Iedereen kan op deze manier een tempo kiezen wat hem of haar het beste ligt. Met het water van de Waalhaven aan onze linkerhand en het industriegebied rechts knipperden de lampjes op de KPN toren als een baken in de verte in de verder vrij donkere omgeving. Nog niet zo heel lang geleden was dit een desolaat gebied, nu vestigen steeds meer bedrijven zich in dit gedeelte van Rotterdam. De tijd van stuwadoors en zeeschepen is hier definitief voorbij.


Vlak na de onoplettende vrachtwagenchauffeur werd er gewacht op groen licht bij het oversteken naar de Waalhavenweg. De groep kreeg als mededeling dat het na het stoplicht versnellen werd tot aan het terrein van SUEZ, al snel een stuk van meer dan een kilometer.

Eenmaal op groen werd het tempo flink opgevoerd, iets wat door alle deelnemers wel gewaardeerd werd gezien de positieve commentaren achteraf. Even met zijn allen tot het gaatje gaan. Met een verhoogde hartslag renden we het parkeerterrein van SUEZ op, al was die verhoogde hartslag van de gezonde inspanning en niet van de schrik.

Deel dit bericht op:

Redacteuren-jeroen

Jeroen Koot is begeleidert bij de RRC en blogt op www.peenvogel.nl

 

Bekijk foto’s van deze run via deze link:

Foto’s van Iris Droog-Hofland >